Κιργιστάν: Σαν ταξίδι στο χρόνο! *Συν ένα πέρασμα από Καζακστάν.

2019-10-04

Πάντοτε υπάρχει μια αφορμή για να επιλέξουμε τον επόμενο προορισμό μας, το Κιργιστάν το γνωρίσαμε μέσα από ένα άρθρο στο διαδίκτυο και αμέσως μας κέντρισε το ενδιαφέρον. Έτσι για ακόμα μια φορά με το φίλο Μπάμπη κανονίσαμε το πρόγραμμα έχοντας πάντα σύμμαχο την σύντροφο μου που οργανώνει όλες τις συνεργασίες μας.

Η εταιρεία Camelot ταξίδεψε μαζί μας με το υπέροχο παγούρι με φίλτρο που ήταν απαρραίτητο όπως θα διαπιστώσετε στις πεζοπορίες μας.

Έτσι έπειτα από αναζήτηση βρήκαμε καλές πτήσεις από Ηράκλειο για Μόσχα και από εκεί για Αλμάτι στο Καζακστάν με 325 ευρώ γιατί για Μπισκέκ την πρωτεύουσα του Κιργιστάν κόστιζε 455 ευρώ. Είναι άλλωστε εύκολο να συνδυάσει κανείς τις δύο αυτές χώρες για τις οποίες δεν χρειαζόμασταν βίζα.

Φτάνοντας λοιπόν στο Αλμάτι μας υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο ο Ken από την εταιρεία Nomad's Land που θα μας έκανε μια ξενάγηση στην πόλη. Από την πρώτη στιγμή μας έκανε να νιώσουμε άνετα λέγοντας μας ότι περισσότερο κινδυνεύει κανείς στην Νέα Υόρκη από όπου και κατάγεται παρά εδώ.

Το Αλμάτι είναι μια εξαιρετικά καλοφτιαγμένη πόλη με μεγάλους δρόμους, αρκετά πάρκα και περιτριγυρισμένη με χιονισμένα βουνά που αν έχετε περισσότερο χρόνο μπορείτε να εξερευνήσετε.
Πρώτα πήγαμε στον ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αναλήψεως ο οποίος είναι πολύ όμορφος και προσωπικά με εντυπωσίασαν οι αγιογραφίες στο εσωτερικό του.

Στο προαύλιο χώρο της εκκλησίας έβλεπες γονείς με τα παιδιά τους να παίζουν και καταλάβαινες πόσο φιλική είναι η πόλη για τα παιδιά όπως στην συνέχεια διαπιστώσαμε και στα διάφορα πάρκα.

Δεν παραλείψαμε να περάσουμε και από το μνημείο του Κομμουνισμού πολύ κοντά στο Καθεδρικό που βρίσκεται για να υπενθυμίζει το παρελθόν της χώρας και στη συνέχεια στην αγορά της πόλης που δεν πρέπει να χάσετε την Zelenyy bazzar ή Green Bazzar.

Μέσα απ' την αγορά μπορείτε να ανακαλύψετε τοπικά προϊόντα και γεύσεις, και να νιώσετε σαν ντόπιος καθώς θα δείτε ελάχιστους τουρίστες.

Η ατμόσφαιρα ήταν πολύ όμορφη, ο χώρος πεντακάθαρος, με πολλά προϊόντα που θέλαμε να δοκιμάσουμε.
Ο κόσμος μιας και δεν βλέπει συχνά τουρίστες μας αποδέχονταν με το χαμόγελο και ο Κεν σε ρόλο μεταφραστή μας βοηθούσε στην συνεννόηση αφού οι περισσότεροι δεν μιλούσαν Αγγλικά.

Εκεί δοκιμάσαμε το περίφημο γάλα αλόγου το Kumis αν και φοβόμασταν μην μας προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, αφού όπως λένε οι ντόπιοι την πρώτη φορά που το πίνεις καθαρίζει το έντερο σου. Παρά την όξινη γεύση του αν το έπινες κατευθείαν ήταν εντάξει αλλά μετά από ώρα εκτός ψυγείου γινόταν πολύ δυνατό λες και είχε προστεθεί αλκοόλ.

Δοκιμάσαμε επίσης το Kurut το παραδοσιακό τυράκι[φωτο πάνω δεξιά] που φτιάχνουν σε διάφορα σχήματα και είναι πολύ σημαντικό για την διατροφή στο Καζακστάν αλλά και στο Κιργιστάν.

Εδώ στο χώρο πώλησης κρεάτων θα δείτε ξεχωριστό σημείο που πουλάνε κρέας αλόγου κάτι που η αλήθεια ακούγεται πολύ άσχημο όμως εδώ είναι βασικό συστατικό στην διατροφή τους.

Φύγαμε αφού αγοράσαμε φαγητό από μια πολύ συμπαθητική γιαγιά με κατεύθυνση το μεγάλο τζαμί της πόλης.

Δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο και αφού είδαμε για λίγο το εσωτερικό του αποφασίσαμε να πάμε για ένα καφέ και έπειτα να πάμε στο Interhouse Almaty που θα μέναμε για το πρώτο μας βράδυ για λίγη ξεκούραση αφού την επόμενη μέρα θα είχαμε δύσκολο πρόγραμμα.

Ο Κεν κάλεσε ταξί μέσω μιας εφαρμογής που είχε στο κινητό του και όταν φτάσαμε στο σπίτι πέσαμε για ύπνο με σκοπό να ξυπνήσουμε το απόγευμα για να πάμε σε ένα κοντινό σούπερ μάρκετ για να πάρουμε προμήθειες για την αυριανή μέρα στο λεωφορείο με πορεία προς το Μπισκέκ.

Το πρωί λοιπόν ήρθε ο Κεν από το Hostel για να πάμε όλοι μαζί στο σταθμό Sayran bus station όπου θα περνάμε το λεωφορείο για Μπισκέκ με κόστος 1800 tenge Kazakhstan = 4,20€.
Μπαίνοντας στο σταθμό πηγαίνετε στο ταμείο όπου ζητάτε το λεωφορείο "Marshrutka" και έπειτα στην θέση 1 βρίσκεται πάντα εκείνο που πάει Μπισκέκ.

Καλό θα είναι να έχετε γράψει τον κάθε προορισμό που θέλετε να πάτε σε ένα σημειωματάριο και με το Κυριλλικό αλφάβητο που χρησιμοποιούν ώστε να μπορείτε να βεβαιωθείτε ότι είστε στο σωστό λεωφορείο.

Τα λεωφορεία εδώ φεύγουν εφόσον γεμίσουν οπότε ίσως περιμένετε λίγο. Αν κάνετε την συγκεκριμένη διαδρομή πρωί θα διαρκέσει περίπου 4 ώρες μαζί με όλη την διαδικασία στα σύνορα διαφορετικά μπορεί να φτάσει και τις 7 ώρες. Μην ξεχάσετε να βγάλετε φωτογραφία το λεωφορείο σας, με την πινακίδα ώστε όταν περάσετε τα σύνορα έχοντας κατέβει από αυτό για έλεγχο και σφραγίδα διαβατηρίων να μπορείτε να το βρείτε εύκολα, αλλά και να θυμάστε κάποια από τα άτομα που ήσασταν μαζί είναι εξαιρετικά χρήσιμο.

Σε 3 ώρες διαδρομή με μια μόνο μικρή στάση φτάνουμε στα σύνορα όπου κατεβαίνουμε με όλα μας τα πράγματα για να περάσουμε αρχικά εκτός Καζακστάν και έπειτα διασχίζοντας μια γέφυρα εντός Κιργιστάν. Σε αντίθεση με όσα είχα διαβάσει ούτε μας άνοιξαν τα σακίδια, ούτε μας έκαναν ερωτήσεις, απλά πράγματα και αρκετά γρήγορα .

Έπειτα σχετικά εύκολα βρίσκουμε το λεωφορείο μας και συνεχίζουμε μέχρι το western bus station στο Μπισκέκ όπου εκεί μας περιμένει ο Nikita για να μας πάει αρχικά να τσιμπήσουμε κάτι και έπειτα να μας γνωρίσει τον ξεναγό μας στην πόλη.
Ο Nikita είναι Ρώσος στην καταγωγή από τους πολλούς που υπάρχουν εδώ και μαθαίνουμε πολλά για την χώρα αφού μιλάει εξαιρετικά Αγγλικά. Και αυτός εργάζεται για την Nomad's Land που μπορεί να σας βοηθήσει να οργανώσετε το ταξίδι σας σε μια χώρα που επειδή οι πλειοψηφία δεν μιλάει Αγγλικά ίσως είναι απαραίτητο.
Πηγαίνουμε σε ένα από τα εστιατόρια της αλυσίδας Navat έχοντας για πρώτη φορά την ευκαιρία να δοκιμάσουμε τοπικές γεύσεις.

Παίρνουμε το πιο γνωστό φαγητό του Κιργιστάν το "Five fingers" με ζυμαρικά και κρέας αλόγου. Η ονομασία όπως καταλάβετε προβλέπει να το φάμε με τα χέρια αλλά εμείς προτιμάμε τα μαχαιροπίρουνα!
Επίσης παίρνουμε ένα πιάτο χαρακτηριστικό της κεντρικής Ασίας τα Mandy με γέμιση κρέας και κρεμμύδια. Σαν ορεκτικό μας σερβίρουν και μπαλάκια ζύμης σαν τους λουκουμάδες αλλά τα τρώνε με ένα είδος τυρί κρέμα.

Από όλα μας εκπλήσσει η απίστευτη γεύση στο κρέας αλόγου που θυμίζει μοσχάρι και είναι απίστευτα γευστικό.

Φύγαμε χωρίς να θέλουμε να φάμε άλλο καθώς θα έπρεπε να δούμε την πόλη μέχρι αργά και έπειτα να πάμε στο σταθμό για το βραδινό λεωφορείο για το Καράκολ.
Ο Nikita μας γνωρίζει το ξεναγό μας που για κακή μας τύχη δεν μιλάει καλά αγγλικά, για την ακρίβεια σχεδόν καθόλου αλλά προσπαθεί!
Παρόλο που δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε του δείχνουμε μέσω του GPS τα σημεία που θέλουμε να δούμε και πηγαίνουμε. Έχοντας κατεβάσει όπως πάντα στα ταξίδια μας τους χάρτες της κάθε πόλης μέσω της Google maps (εκτός σύνδεσης) μπορούμε να κινηθούμε άνετα και μόνοι μας και ο μόνος λόγος που θέλαμε κάποιον μαζί μας είναι για να μας δώσει μερικές λεπτομέρειες όμως δεν θέλαμε να διώξουμε τον 19 χρονών πιτσιρικά που έχει όρεξη να μάθει.

Πρώτα πηγαίνουμε στην πλατεία Ala too που μας εντυπωσιάζει με το μέγεθος της και με το άγαλμα του ήρωα της χώρας του Κιργιστάν του Manas να δεσπόζει εκεί που άλλοτε ήταν το άγαλμα του μεγάλου Λένιν, πλέον βρίσκεται στην πίσω μεριά της πλατείας .
Ο Manas λοιπόν είναι ένας θρυλικός ήρωας της Κιργιζίας του 10 αιώνα που συνδύαζε ένα δυναμικό χαρακτήρα και ήταν εξαιρετικός πολεμιστής. Οι άθλοι του έχουν δημιουργήσει ένα από τα σημαντικότερα ποιήματα που διηγείται τους αγώνες και την ιστορία του που λέγεται ότι σε ολόκληρη την μορφή του ξεπερνά σε μέγεθος την Οδύσσεια και την Ιλιάδα.


© 2017 Το ταξιδιωτικό blog travelSIF Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα.
Υλοποιήθηκε από τη Webnode
Δημιουργήστε δωρεάν ιστοσελίδα!